Artroskopia, czyli wziernikowanie stawu to minimalnie inwazyjna metoda diagnostyczno-terapeutyczna, która pozwala specjaliście nie tylko obejrzeć i ocenić rozległość zmian wewnątrzstawowych, ale także dokonać naprawy chorego stawu kolanowego przy minimalnym nacięciu.

Artroskopia stawu kolanowego – na czym polega?

Technika artroskopowa polega na wprowadzeniu do wnętrza stawu kolanowego narzędzi chirurgicznych i kamery przez jedno lub dwucentymetrowe nacięcie. Dzięki temu, specjalista może dokładnie obejrzeć zmiany w stawie i zastosować najlepszą metodę leczenia.

Najczęściej wykonywanie korekcje dotyczą łąkotki, błony maziowej, więzadeł i chrząstki stawowej. Dobór techniki leczenia zależy od stopnia rozległości zmian i oczekiwań Pacjenta. Artroskopia kolana jest o wiele mniej inwazyjna niż operacja, która polega na otwarciu całego stawu, dlatego jest polecana osobom, które chcą jak najszybciej stanąć na nogach po zabiegu.

Metoda artroskopowa, mimo minimalnych nacięć, pozwala osiągnąć taki sam efekt, jak podczas operacji. Kamera, odpowiednie narzędzia chirurgiczne i precyzja specjalisty sprawiają, że Chory szybciej dochodzi do zdrowia po zabiegu, skraca się okres rekonwalescencji i zmniejsza się odsetek powikłań w porównaniu ze standardową operacją stawu kolanowego.

Artroskopia kolana – wskazania:

• niestabilność stawu kolanowego;
• zmiany zwyrodnieniowe w obrębie stawu;
• uszkodzenia łąkotek;
• uszkodzenia chrząstek stawowych;
• złamania śródstawowe.

Artroskopia stawu kolanowego – jakie znieczulenie podczas zabiegu?

Anestezjolog bada Pacjenta przed operacją i przeprowadza z nim szczegółowy wywiad. Mając na uwadze przede wszystkim dobro Chorego, specjalista podejmuje decyzję o rodzaju znieczulenia. Najczęściej stosuje się znieczulenie podpajęczynówkowe, ale istnieje także możliwość zastosowania znieczulenia ogólnego.

Artroskopia stawu kolanowego – rekonwalescencja.

Okres rekonwalescencji po artroskopii jest zazwyczaj o wiele krótszy, niż w przypadku tradycyjnej operacji. Pobyt Pacjenta w szpitalu trwa zazwyczaj 1-3 dni. Okres rekonwalescencji wynosi od 3 do 6 tygodni. U niektórych Chorych, których leczenie obejmowało rekonstrukcję więzadeł krzyżowych lub naprawę chrząstki, ten okres może się wydłużyć.

Po zabiegu, należy ściśle stosować się do zaleceń specjalisty. Nie wolno forsować nogi, dlatego intensywny wysiłek nie jest wskazany, choć nie należy z niego całkowicie rezygnować. Przez pierwsze dni należy poruszać się za pomocą kul. Pacjent jest zabezpieczony przed bólem za pomocą leków przeciwbólowych. Zaleca się także stosować leki przeciwzakrzepowe przez kilka dni po zabiegu, według zaleceń lekarza.